به نام حضرت حق..... این مطلب توسط دوواسطه به ما رسیده ومن هم دیدم این مطلب خیلی قشنگه گذاشتمش. این مطلب دروبلاگ <<بلاگ فان>> که این وبلاگ هم از<<میرزا>> نوشته بودند آمده است: خوب نیست آدم انگلیسی بلد نباشد. فارسی یادتان رفت، رفت، اما انگلیسی را بجویید حتی اگر در آمریکای جنایتکار باشد یا اروپای خیانتکار و یا هر جهنم درهای!چند روز پیش هوس کردم سری به چایخانه سنتیِ چهارباغ بزنم. چون کارهای من غیرِ کار آدمیزاد است، دست به این کار شنیع زدم، شما سعی کنید از این کارهای خبیثانه انجام ندهید.طبق قول «اگه هوسه، یه بار بسه»، به خواهش نفسم عمل کرده و نیت کردم بعد از مدتها قلیانی بکشم و صفایی به ریه بدهم. وارد چایخانه شدم. به آقایی که همان اول یک «بفرماین» تحویلم داده بود، گفتم: «یه قلیون به انتخابی خودیدون بیذارین.» با مهربانی پاسخم داد: «سَبُک باشِد یا سنگین؟»» سنگین میکشیدم، مطمئناً تا خانه تلوتلو میخوردم، گفتم: «سَبُک باشِد دادا.» فریاد زد: «ممده دادا! یه پرتقال...» ممده که گفت: «رو چِشَم»، من در منتهیالیه چایخانه، روی تختی جاخوش کرده بودم.حلقههای دود، یکی پس

ﻃﺮﻑ ﻓﺎﻣﻠﺶ “ﺧﺒﺮﺩﺍﺭ ” ﺑﻮﺩﻩ !ﻣﺮﻩ ﺳﺮﺑﺎﺯ ، ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩ ﻣﻔﺘﻪ : ﺧﺒﺮﺩﺍﺭﺎﺭﻭ ﺩﺳﺖ ﺑﻠﻨﺪ ﻣﺮﺩ ﻣﻔﺘﻪ : ﺣﺎﺿﺮ ﻗﺮﺑﺎﻥ !ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩ ﻫﻢ ﺑﻬﺶ ﻣﻔﺘﻪ :ﺍﺣﻤﻖ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻧﺒﻮﺩﻡ !ﺻﺎﻑ ﺑﺎﺴﺖ !ﻪ ﺭﻭﺯ ﻫﺄﺕ ﻧﻈﺎﻣ ﻗﺮﺍﺭ ﺷﺪ ﺑﺎﻥ ﺑﺎﺯﺩﺪ !ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﺮﺍ ﺍﻦ ﻪ ﺁﺑﺮﻭﺵ ﻧﺮﻩ ﺑﻬﺶ ﻣﺎﻩ ﻣﺮﺧﺼ ﻣﺪﻩﻫﺄﺕ ﺑﺎﺯﺩﺪ ﻨﻨﺪﻩ ﺍﻭﻣﺪﻧﺪ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻠﻨﺪ ﻔﺖ : ﺧﺒﺮﺩﺍﺭﻫﻤﻪ ﺳﺮﺑﺎﺯﺍ ﺩﺍﺩ ﺯﺩﻧﺪ : ﺭﻓﺘﻪ ﻣﺮﺧﺼ